i UPMC czyli Centrum Medycznego Uniwersytetu w Pittsburgu.
w nagłych wypadkach.
Każdy powinien wiedzieć, jak się zachować w takim momencie.
Tyle, że u nas nie mamy szansy usłyszeć głosu Benedicta Cumberbatcha w roli narratora.
(Dodam, że to nie jest pierwszy raz, kiedy Benedict jest narratorem w spocie dla UPMC.
Poprzednie filmy opisałam
TU)
Tymczasem statystyki co do pierwszej pomocy są zatrważające.
W 2016 roku jedynie w 15 procentach wypadków
komunikacyjnych w PL została ona udzielona.
Świadkowie wypadków zwykle
ograniczają się do wezwania pogotowia ratunkowego
i czekania.
Tymczasem już w 4. minucie po ustaniu krążenia
w mózgu zachodzą
nieodwracalne zmiany.
Po 7-10 minutach następuje śmierć.
Dotarcie
służb medycznych do poszkodowanego
w tak krótkim czasie jest
niemal niemożliwe.
Wszystko, co można dla niego zrobić,
leży
jedynie
w rękach osób
obecnych w miejscu zdarzenia.
Na szczęście każdy człowiek bez
względu na wiek czy sprawność fizyczną może poznać zasady
udzielania pierwszej pomocy i pozostać w gotowości do zastosowania
ich w praktyce.
Pierwsza pomoc decyduje o przeżyciu –
w związku z tym istnieje prawna regulacja
nakazująca udzielania jej
poszkodowanym osobom.
Przepis, który to nakazuje, znajduje się w
kodeksie karnym (art. 162) i brzmi następująco:
„Kto człowiekowi znajdującemu się
w położeniu
grożącym bezpośrednim niebezpieczeństwem utraty
życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu
nie udziela pomocy,
mogąc jej udzielić bez narażania siebie
lub innej osoby na
niebezpieczeństwo utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na
zdrowiu,
podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.”
Wiele osób martwi się o to,
że
nieprawidłowo udzielona pierwsza pomoc stanie się podstawą
do
ukarania ich prawnie.
Taka obawa paraliżuje i powstrzymuje przed
działaniem, które mogłoby ocalić czyjeś życie.
Tymczasem to za
nieudzielenie pomocy grozi kara.
Paragraf drugi tego samego artykułu
głosi jednak,
że w pewnych sytuacjach zaniechanie działania może
być konieczne:
„Nie popełnia przestępstwa, kto nie
udziela pomocy, do której jest konieczne poddanie się zabiegowi
lekarskiemu albo w warunkach, w których możliwa jest niezwłoczna
pomoc ze strony instytucji lub osoby do tego powołanej.”
Zaniechać udzielania pierwszej pomocy
można jedynie wtedy,
gdy stanowiłoby to niebezpieczeństwo dla
ratującego
(np. ofiara jest uwięziona w samochodzie, który może
wybuchnąć, lub nie da się udzielić jej pomocy bez kontaktu z
krwią).
Obowiązuje tutaj prosta zasada – bezpieczeństwo
ratownika jest na pierwszym miejscu.
Zaniechać działań ratunkowych można
też wtedy, gdy na miejscu znajdują się już służby powołane do
udzielania pomocy ambulatoryjnej, czyli na przykład pogotowie
ratunkowe.
Jednak do czasu jego przyjazdu, jeśli tylko jest taka
możliwość, świadek zdarzenia ma obowiązek robić wszystko, co w
jego mocy, by pomóc ofierze.
Za błędy przy udzielaniu pierwszej
pomocy nie grożą żadne sankcje.
Nie trzeba więc bać się
kłopotów prawnych, przystępując do działania.
Najlepiej zrobić
to, trzymając się prostego algorytmu postępowania, który każdy
powinien znać na pamięć.
TU
